Nieuws
Peter Winnen		De ontwikkelingshulp van Peter Winnen
		Door Patrick Delait Wielrennen - Peter Winnen houdt van Afrika. Het verzoek van de Stichting DIR om het Ethiopische wielrennen twee weken lang te bevruchten met zijn ervaring en kennis kon de voormalige klimmer uit Venray bijgevolg niet weigeren. "Op kleine schaal moet ik daar wat kunnen betekenen." Peter Winnen heeft iets met Afrika en nog meer met Afrikaanse wielrenners. Zijn deelname aan de Ronde van Senegal in 2002 noemt hij nog altijd een van zijn allermooiste ervaringen. Lang moest de voormalige klimgeit uit Venray dan ook niet nadenken over het voorstel om zijn kennis twee weken lang te delen met de beste trainers en wielrenners van Ethiopië. Op verzoek van Stichting DIR, een Amsterdamse organisatie die zich bezighoudt met de ontwikkeling van Ethiopië, en het Marco Polo Cycling Team reist hij volgende week woensdag naar het Afrikaanse land voor een clinic van twee weken. Wie Ethiopië zegt, denkt allerminst aan wielrennen. De enige sportvedetten in het straatarme Oost-Afrikaanse land dragen spikes. Van de godenstatus van hardloopwonders zoals Haile Gebreselassie en Kenenisa Bekele kunnen Ethiopische wielrenners alleen maar dromen. Zij beoefenen hun sport doorgaans in abominabele omstandigheden. Slecht materiaal, kaduke wegen en een begeleiding die de grondbeginselen van het fietsen nauwelijks onder de knie heeft: Winnen komt er bepaald niet in een gespreid bedje terecht. ,,En toch mag je het niveau niet onderschatten. In de Ronde van Senegal bijvoorbeeld werd serieus gekoerst. De betere renners willen maar één ding: een plek bemachtigen in het Europese peloton. Ik heb me al vaak afgevraagd waarom hen dat tot nu toe niet is gelukt. Het talent is zeker aanwezig, alleen wordt het nog door niemand opgemerkt.'' Dat de Afrikanen het wielrennen langzaamaan beginnen te omhelzen, blijkt in Eritrea. In het buurland van Ethiopië is het zelfs dé nationale sport. Zo brengt de plaatselijke Ronde tienduizenden toeschouwers op de been. En in Kameroen, zo weet Winnen, wordt de Tour de France heel druk bekeken op televisie en gevolgd in de Franse kranten. ,,Ik wist niet wat ik hoorde, maar de Kameroeners in de Ronde van Senegal wisten bijna alles over mij. Dat geeft aan dat het daar leeft.'' Het Ethiopische wielrennen daarentegen is Winnen geheel onbekend. Zo heeft hij er het raden naar met welke trainers en coureurs hij de komende weken moet gaan werken. Het uitgestippelde programma kent hij wel bijna uit zijn hoofd. Er zijn congressen in hoofdstad Addis Abeba en gefietst wordt er in Bahir, langs de Nijl. Met name het praktijkgedeelte baart Winnen de nodige zorgen. Hij heeft zijn conditie afgelopen zomer dan wel op peil gehouden door te skeeleren, op de fiets zat hij zelden. ,,Ik ben nu serieus aan te trainen. Het zal me toch niet gebeuren dat ik er door die Ethiopiërs wordt afgereden.'' Op zich is het best opmerkelijk dat Winnen heeft ingestemd met het Afrikaanse avontuur. In tegenstelling tot veel voormalige profrenners heeft de tweevoudige etappewinnaar op L'Alpe d'Huez zich lang afzijdig gehouden in het wereldje. Het is de aard van de missie die hem over de streep trok. ,,Het wielrennen in Afrika is in volle ontwikkeling. In Senegal bijvoorbeeld pompt de overheid er veel geld in. Ik vind het gewoon fijn om mijn steentje bij te dragen. Ik ben oud genoeg om te weten dat je in twee weken tijd niet veel kunt veranderen, maar op kleine schaal moet ik toch wat kunnen betekenen.'' Bron: Dagblad de Limburger, donderdag 13 oktober 2005
Contact		Mondiaal Platform Venlo: Geeft de wereld een gezicht!