Rubrieken
Met het oog op:  




Hans Spee
Voetbalshirtjes als prioriteit in ontwikkelingssamenwerking?

We hebben een grote voetbalcompetitie georganiseerd van jullie geld. Ik heb voetbalsokken gekocht voor de jongens en voetbalshirtjes. 75 euro hebben we besteed voor een maaltijd tussen de middag. Pater Maes vertelde maandag 12 september aan de mensen van het mondiaal platform en andere belangstellenden over zijn activiteiten in in de sloppenwijk van Maputo in Mozambique. Zijn voetbalshirtjes en sokken de eerste prioriteiten als het gaat om ontwikkelingsgeld schoot het even door mijn hoofd? Kunnen wij ons geld niet beter besteden aan zaken als waterputten, onderwijs of microkrediet?

Het verhaal van Pater Maes gaf mij al snel een andere kijk op de zaak. In de sloppenwijk van Maputo is er bijna niets aan voorzieningen zo vertelde hij. In de schoolvakanties hangt de jeugd doelloos rond. De hoge criminaliteit is beangstigend . Er is nauwelijks sprake van een gemeenschap. Mensen hebben weinig met elkaar en dat maakt de sfeer al snel grimmig en vijandig.

Bij de voetbalcompetitie zijn veel mensen uit de gemeenschap betrokken. Voor de jongens is het een hoogtepunt in de vakantieweken. Trouwens meisjes voetballen ook. De shirtjes en sokken maken het anders als wat er normaal op straat gebeurt. Even wordt het helemaal echt. Dan zijn er de scheidrechters, trainers en de koks die de maaltijd bereiden. En natuurlijk vrienden en familie die komen kijken en aanmoedigen. In de gemeenschap gebeurt iets gezamenlijks, er kan iets van een band tussen mensen ontstaan. Het meest vreselijk van een sloppenwijk, dat er geen gemeenschap is, dat mensen alleen maar gericht zijn op het eigen overleven, helemaal geen oog hebben voor een ander, pakken wat ze pakken kunnen, wordt doorbroken. Voor de jongens betekent het spelen met elkaar, je aan de spelregels houden, leren omgaan met je verlies, je lichaam sportief gebruiken, allemaal waardevolle zaken die voor ons vanzelfsprekend zijn maar niet in Maputo.

Pater Maes heeft veel contacten in het Limburgse want hij heeft jarenlang in verschillende parochies gewerkt. Hij komt graag terug om te vertellen over zijn werk en wat hij met het ingezamelde geld heeft gedaan. Hij verbaast zich soms over de inzet en gedrevenheid waarmee sommigen deze inzamelingsacties aanpakken. Voor mij een teken dat hij de mensen weet te raken met zijn verhaal, net als ikzelf. Ik kom hier graag zegt hij. Sommige missionarissen zijn helemaal vervreemd van het leven hier en zijn weer blij als ze terug kunnen. Ik heb dat gelukkig niet verteld Pater Maes. Ik ga ook weer graag terug want je kunt zoveel betekenen voor de mensen daar. De jongens zeggen geen dank je wel na de competitie daar moet je niet op rekenen. Maar als ze vragen wanneer gaan we weer voetballen dan zegt dat mij genoeg.
Mondiaal Platform Venlo: Geeft de wereld een gezicht!